در میان جامعه متنوع باکتری‌ها، قارچ‌ها و سایر میکروب‌هایی که روده انسان را خانه خود می‌دانند، دانشمندان گونه‌ای باکتریایی را شناسایی کرده‌اند که می‌تواند به تنهایی و به طور قابل توجهی افزایش وزن را کاهش دهد.
در یک مطالعه جدید به رهبری میکروبیولوژیست‌های دانشگاه یوتا، گونه باکتری روده Turicibacter به دلیل کاهش افزایش وزن و بهبود سلامت متابولیک در موش‌هایی که با رژیم غذایی پرچرب تغذیه می‌شدند، انتخاب شد.
جون راوند، میکروبیولوژیست دانشگاه یوتا، می‌گوید: “فکر نمی‌کردم یک میکروب چنین تأثیر چشمگیری داشته باشد – فکر می‌کردم ترکیبی از سه یا چهار میکروب باشد.”
مکمل‌های مولکول‌های تولید شده توسط Turicibacter در نهایت می‌توانند به کاهش اثرات چاقی بر سلامت انسان کمک کنند.
چاقی می‌تواند منجر به بیماری‌های متابولیکی مختلفی مانند دیابت نوع 2 شود که میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار می‌دهد. میکروبیوم روده تأثیرات عمیقی بر سلامت متابولیک و چاقی دارد – با این حال، این یک خیابان دو طرفه است، زیرا این میکروبیوم به طور مداوم توسط رژیم غذایی فرد شکل می‌گیرد.
مطالعات قبلی، تنوع کم میکروبیوم را با چاقی مرتبط دانسته‌اند. به طور مشابه، این تنوع در حیواناتی که با رژیم غذایی پرچرب تغذیه می‌شوند، کاهش می‌یابد.
توریسی‌باکتر، بخشی از یک جامعه میکروبی محافظت‌کننده متابولیکی است که شامل حداقل ۸۰ گونه باکتریایی است و با فراوانی نسبی حدود ۰.۱ درصد در محیط میکروبیوم وجود دارد.
توریسی‌باکتر مجموعه‌ای از اسیدهای چرب تولید می‌کند که سایر مولکول‌های چربی مضرتر را کنترل می‌کنند. این مولکول‌های چربی مضر، سرامید نامیده می‌شوند: آنها در نتیجه رژیم غذایی پرچرب افزایش می‌یابند و با بیماری‌های متابولیکی مانند دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی مرتبط هستند.
با این حال، به نظر می‌رسد که اسیدهای چرب تولید شده توسط توریسی‌باکتر با تأثیر بر نحوه جذب چربی در روده کوچک، مزایای متابولیکی متعددی را به همراه دارند.
بنابراین، آیا توریسی‌باکتر می‌تواند به فرد اجازه دهد که با خوردن کیک شکلاتی، نسبتاً لاغر بماند؟ افسوس که نه، زیرا جمعیت توریسی‌باکتر با رژیم غذایی تغییر می‌کند – چربی زیاد در محیط آن، رشد این باکتری مفید را خفه می‌کند.
در یک آزمایش، رشد تورسیباکتر به دلیل وجود پالمیتات، یک جزء اصلی چربی اشباع که در رژیم‌های غذایی پرچرب رایج است، متوقف شد. جالب اینجاست که این جزء چربی، باکتری‌های تورسیباکتر را از بین نبرد، و آنها پس از حذف از محیط آغشته به پالمیتات، چرخه رشد خود را از سر گرفتند.
از آنجایی که تورسیباکتر در برابر مضرات رژیم‌های غذایی پرچرب محافظت می‌کند، اما توسط آنها نیز کاهش می‌یابد، سطح تورسیباکتر باید از طریق مکمل‌های منظم افزایش یابد.
در واقع، هنگامی که به موش‌ها پنج روز در هفته مکمل خوراکی تورسیباکتر داده شد، افزایش وزن کمتر، سطح گلوکز استراحت پایین‌تر، کاهش چربی بدن و سایر تغییرات مطلوب در پروفایل لیپیدی را نشان دادند، حتی در حالی که هنوز رژیم غذایی پرچرب داشتند.
این یافته‌ها از نظر پزشکی هیجان‌انگیز هستند، اما برای بررسی اینکه آیا در مورد انسان نیز صدق می‌کنند، مطالعات بیشتری لازم است. این یک مسیر پیچیده و در حال تکامل برای درمان‌های آینده است، زیرا تحقیقات در مورد میکروب‌های روده همچنان یک “کوه یخ” است که تنها بخش کوچکی از آن آشکار شده است.
در خبرنامه رایگان ScienceAlert که صحت اطلاعات آن بررسی شده است، مشترک شوید
این کار جدید به مجموعه رو به رشدی از تحقیقات در مورد ارتباط بین سلامت متابولیک و میکروبیوم روده می‌افزاید. در یک مطالعه قبلی، میکروب‌های روده موش‌های چاق به موش‌های لاغری که هیچ میکروبیوم روده‌ای نداشتند منتقل شدند – و آن موش‌های قبلاً لاغر، وزن اضافه کردند.
در یک مطالعه دیگر، شاید خلاف انتظار، موش‌هایی که تمام باکتری‌های روده‌شان از بین رفته بود، در مقایسه با موش‌هایی که میکروبیوم طبیعی داشتند، در مقایسه با رژیم غذایی چرب، از افزایش وزن به همان اندازه محافظت شدند. این نشان می‌دهد که ترکیبات میکروبی خاصی با افزایش وزن و افزایش چربی بدن مرتبط هستند.
توریسی‌باکتر احتمالاً تنها یکی از متحدان متعدد است. توسعه مجموعه‌ای از میکروب‌های مفید دیگر و “سلاح‌سازی” لیپیدهای آنها در مبارزه با بیماری‌های متابولیک می‌تواند گزینه‌های درمانی جدیدی را ایجاد کند.
کندرا کلاگ، میکروبیولوژیست دانشگاه یوتا و نویسنده اول این مطالعه جدید، می‌گوید: «با بررسی بیشتر میکروب‌های منفرد، می‌توانیم میکروب‌ها را به دارو تبدیل کنیم و باکتری‌هایی را بیابیم که برای ایجاد کنسرسیومی از باکتری‌های مختلف که افراد مبتلا به بیماری‌های مختلف ممکن است فاقد آن باشند، ایمن باشند.»
و برخلاف شور و شوق فعلی در مورد اوزمپیک و خویشاوندانش، درمان باکتریایی می‌تواند به‌طور ویژه مطابق با نیازهای منحصر به فرد هر فرد تنظیم شود و در عین حال عوارض جانبی را از بین ببرد، زیرا این باکتری‌ها و لیپیدها از قبل در روده انسان وجود دارند.
